Dün duyduğum bir sohbeti size aktarmak istiyorum.Ben çok etkilendim dinlerken, sizinle paylaşayım dedim..Anlatma kabiliyetim pek yoktur ama uğraşıcaz bakalım..

Menzilde hizmette bulunan bir sofi varmış.Gençliğinden beri orada ikamet ediyor ve canla başla hizmete koşuyormuş.Bu sofiye ne sorsalar edebinden cevap veremez ve hep "Ben bilmem Şeyhim bilir" dermiş.

"Adın ne?"
"Ben bilmem Şeyhim bilir"
"Nerelisin?"
"Ben bilmem Şeyhim bilir"
.....

Artık herkes alışmış, alacakları cevabı bildikleri için ona kimse bişey sormazmış.Bu senelerce devam etmiş.Artık bu sofinin yaş kemale ermiş bu dünyadan göçüp gitmiş.Tabi Gavs Hz. çok üzgün çok severmiş o sofiyi.Vefat ettiğinin akşamı camideyken bir ara Gavs Hz durmuş uzaklara bakmış sonra gülümsemiş.Sormuşlar kurban neden güldünüz diye.
O da demiş ki "hani bugün ölen sofi varya işte ona münker nekir melekleri geldi.Art arda sorular sordular o da her soruya "Ben bilmem şeyhim bilir"dedi.Ben de gittim onun yerine cevapladım..."





Acaba biz de kabirde "ben bilmem şeyhim bilir" diyebilecek miyiz...
ALINTIDIR...

Müthiş güzel cankardeşim ALLAH(c.c.) razı olsun...