Bir gün Ubeydullah hazretleri birini muhatap edip buyurdu ki:

"Eğer Hâce Bahâeddin Nakşibend hazretlerinin sohbetinde sana bir nisbet hâsıl olmuş olsa, ondan sonra bir başka ulu zatın sohbetine varsan ve ondan da aynı keyfiyeti aisan Hâce Bahâeddin hazretlerini bırakır mısın, bırakmaz mısın?" Sordukları soruyu kendisi cevaplandırdı. Dedi ki:


"O nisbeti nereden alırsan al, sana düşen, onun tamamen Hâce Bahâeddin'den olduğunu bilmektir."

Ardından bu mânayı delillendirmek için şu olayı nakletti:

"Kut-büddin-i Haydar'ın müridlerinden biri Şeyh Şehâbeddin Sührever-dî'in dergâhına gelir. Çok aç durumdadır. Yüzünü şeyhinin bulunduğu köye doğru döndürüp, 'Allah rızâsı için bir şey ey Kutb-ı Haydar!' der. Şeyh Şehâbeddin Sühreverdî onun bu haline vâkıf olup hizmetçiye seslenir ve ona yemek getirmesini emreder. Yemek gelir. Derviş yemeği yedikten sonra yine yüzünü pîrinin köyüne çevirir ve, 'Allah için bir şey ey Kutbüddin-i Haydar! Hiçbir yerde bizi mahrum koymazsın!' der. Hizmetçi dönünce Şehâbeddin hazretleri sorar, 'Dervişi nasıl buldun?' Kutbüddin-i Haydar'a teşekkür ediyor!' der. Sühreverdî hazretleri buyurur ki: Müridliği ondan öğrenmelisin; ister maddî isterse manevî, nereden bir fayda elde etsen, onu kendi şeyhinden bilmeli, nerede olursan ol, kendi şeyhinle işlerini yürütmelisin."