Gitgide alışıyorum sana.... Hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz ....
Ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin.... Yanımda olduğun
zamanlar ; sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor , alkol gibi damarlarıma
yayılıyorsun.... Durmadan basım dönüyor verdiğin hazdan... Alışkanlıklar
daima korkutur beni... düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim....
Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır... Fakat simdi sana alışıyorum....
Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor. Yalnız içimde garip bir korku
var. Sana tüm alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum... Bir
gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini daha değerlisini verememekten
korkuyorum... Bir gün ansızın ölmekten, ve seni bana olan alışkanlığınla
yapayalnız bırakmaktan korkuyorum... Oysaki her zaman ve günün her saatinde
yanında olmalıyım senin... Bana alışmış olmaktan pişmanlık duyacağın bir
dakikan bile olmamalı... Bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp emsalsiz
bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni... Uykularda bile aynı rüyayı
görmeliyiz. Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim...

"Bana alış" demeyeceğim... Nasıl olsa alışacaksın bir gün... şimdi
çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin, o zaman en güzeli görecek bende!
Alışkanlığınla, sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden! İlk defa
sevilmenin ürpertileri içindeyim inan. Sevgimle mukayese edebileceğim tek
şeyi beni sevmende buldum... Ömrümde kimse bana sevmenin gerekliliğini
öğretmedi. Kimseden sevgisini istemedim, verdiler almadım. Bencildim bir
zamanlar, sevmek benim hakkım diyordum. Oysaki simdi bir zamanlar hiç
sevmemiş olduğumu kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum. Asıl
büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim senin sevginle değerleniyor ,
ayrı bir anlam kazanıyor... Sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım.
Sevginle bir aynayım simdi. Bana bakanlar baştanbaşa seni görecekler
içimde...

Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun? Ayni kadehte karışmış iki
içkiyiz. Iki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan. Her yerde iki olduğumuz
için bir bütün haline geliyoruz durmadan...

Alışkanlığım devamlı sana çekiyor beni... Durup durup dudaklarını öpmek
geliyor içimden... Saçlarını okşamak geliyor , ellerini tutmak geliyor...
Kokunun tenime sindiğini hissediyorum geceleri... Teninin dudaklarımda
eridiğini hissediyorum... Boynunun en güzel yerini benden başkası bilemez
artik... Seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğuna inandıramaz....
Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum... Beni yasadığım
zamanın dışına çıkarıyorsun. Bir gün tarih öncesinde yasıyoruz, bir gün
bulutların üstünde... Uzun süren bir baygınlık sonrasının o anlatılmaz baş
dönmesi içindeyim... Bütün merdivenler birbirine eklendiği zaman seninle
vardığım yüksekliğe erişemez... Açılmış bütün kuyuların derinliği içimde
seni bulduğum yer kadar derin değil...

Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.
Emsalsiz bir olusun içinde yuvarlanıyoruz. Korkunç bir yangın başladı
yüreklerimizde. Özlem , kıskançlık , arzu ne varsa içimizde hepsi birdenbire
tutuştu. Alev almayan bir yerimiz kalmadı. Alevlerimiz muhteşem bir
kızıllığın içinde yıldızlara kadar uzanıyor. Hiç bir su , bu ateşi
söndüremez artık. Nehirler, denizler boşalsa üstümüze hiç sönmeyeceğimizi
biliyorum. Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadar sürecek.

Önce bakışlarımız alıştı birbirine , sonra parmak uçlarımız... Bu oluş
tamamlandığı anda yeryüzünde bizden güçlüsü olmayacak! En mutlu olduğumuz
yerde en güçlü de olacağız seninle..... Bu bir sonun değil bir varoluşun
başlangıcıdır. Geçmişteki tüm alışkanlıkların bana alışmanı önleyemez
artık...............

alıntıdır...

paylaşım için saol...güsel bişi.....

çok saol gslmışşş