Normal Mod | Çizgisel Mod

darkman · 05-12-2007 11:54 PM

Kırmızı Başlıklı Kız" masalını bir de kurdun ağzından dinleyelim :
Her gün yaptığım gibi ormanı temizlemeye çıkmıştım. Orman benim evim, temiz
tutmak da benim görevim. Derken bir kız beliriverdi. Kırmızı başlık ve
peleriniyle çok şüpheli bir görünümü vardı. Kimin aklına gelir bu garip
kıyafeti giymek. Bir kurnazlık peşindeydi mutlaka. Bir süre dikkatle izledim
bu garip kızı. Elinde taşıdığı üzeri örtülü sepette kim bilir ne
taşıyordu!.. Yürüyüşü bile normal değildi. Yanına yaklaşıp ne yaptığını
sorunca bana büyükannesinin evine gittiğini söyledi ama gel de inan. Yine de
bıraktım peşini kendi işime döndüm. Ama aklım o kıza takıldı bir kere... Bir
gidip bakayım doğru mu söyledikleri dedim kendi kendime; gerçekten böyle bir
büyükanne var mı? Siz olsaydınız gerçekliğini kontrol etmek istemez
miydiniz? Orman benim evim. Ben hem ev sahibiyim, hem de diğer orman
sakinlerine karşı sorumluyum. Neyse uzatmayayım... Gittim, baktım ve
gerçekten bir büyükanne buldum. Sorduğumda "evet o küçük kız benim torunum"
dedi. Ben de sorumlu bir kişi olarak; "bu küçük kız yabancılarla
konuşulmayacağını öğrenmemiş daha!..." dedim ve anlattım küçük kızla
karşılaşmamı... Büyükanne de ürperdi ve birlikte küçük kıza bir ders vermeye
karar verdik. O yatağın altına saklandı, ben Onun geceliğini giydim,
başlığını taktım ve yatağına yattım. Küçük kız birazdan içeri girdi.
Seslendi cevap verdim. Ne şaşkın bir çocuk!.. Beni büyükannesi sanıvermişti.
Ben benim büyükannemi değil sesinden, kokusundan bile tanırım oysa ki. Neyse
bunlar bir şey sayılmaz, daha neler yaptı bilseniz. Kulaklarımın niçin büyük
olduğunu sordu. Ne ayıp şey hiç sorulur mu!... Yine de çocukluğuna verip
yumuşak bir sesle cevapladım. "Seni iyi dinlemek için"... Ama bu sefer
kalkıp da burnumun niçin büyük olduğunu sormaz mı!.. Küçük kız hiç mi hiç
terbiye almamış. Ben zaten burnumu kendime kompleks haline getirdim,
öz-güvenim sallantıda. Psikologlar, estetikçiler... Dünya para harcıyorum
ama nafile. Yine aldırmamaya çalışırken bu sefer de ağzımın kocaman olduğunu
yüzüme vurmaz mı! Tabi ki kızdım, siz olsanız kızmaz mıydınız? O sinirle
ayağa fırlayıp peşinde koşturmaya başladım. Birden ne olsa beğenirsiniz! Bir
kocaman avcı elinde tüfek kapıdan dalıverdi. Beni "seni hain kurt,
büyükanneyi yedin değil mi?.." diye suçlamaz mı !.. Halbuki büyükannenin
kılına bile dokunmadım, O da saklandığı yerden çıkıp beni korumaya
çalışmadı. Malum yaşlılık,kulakları iyi duymuyor. Avcı mahkeme yapmadan
infaz kararımı verdi. Tabi ben de adalet bulamayacağımı, hatta canımı
yitireceğimi anlayıp pencereden zor attım kendimi. Geçirdiğim büyük korkunun
sarsıntısı yetmiyormuş gibi o gün - bu gün ormanda bile yüzümü rahat
gösteremez oldum. Adım haine çıktı.
Yeter Artık... Ben Suçsuzum...